Dag 3

Vandaag: Over de Brünigpass naar Luzern en met de Wilhelm Tell expresse over het Vierwoudenstedenmeer. Via de Gotthard naar Lugano

Route van dag 3

Onze derde reisdag begint vroeg. Nog voordat het ontbijt klaar is staan we al met onze koffers beneden. We gaan nl met de trein van 8:06 uur al naar beneden en hebben een lange en gevarieerde reisdag voor de boeg. Gelukkig mogen we meteen aan schuiven en met een goed gevulde maag beginnen we aan onze afdaling. Ondanks dat dit pas dag 3 is, hebben we beide het (positieve) gevoel al veel langer onderweg te zijn. Maar dat komt natuurlijk door al die indrukken en het overstappen in de diverse dorpjes en steden. Dat laatste is overigens helemaal geen vervelende bezigheid.
We reizen in omgekeerde volgorde (eerst trein dan kabelbaan) terug naar Lauterbrunnen. Het voordeel dat we nu hebben is dat er niet zo veel andere passagiers in de trein zitten en dat we weten aan welke kant we moeten zitten (en staan in de kabelbaan) voor de mooiste uitzichten. Van de waterval bij Lauterbrunnen kan ik nu zonder enige moeite foto's maken.
In Lauterbrunnen aangekomen stappen we op de klaarstaande trein naar Interlaken Ost. We nemen dus dezelfde route terug als waarover we gisteren gekomen zijn. Vanaf Interlaken Ost gaan we een, voor ons, nieuwe route volgen. Deze loopt langs de Brienzersee, via Meiringen richting de Lungernsee en vervolgens naar de Sarnersee. Ons eindstation ligt aan de Vierwaldstattersee. We reizen in exact 2 uur (op de minuut af) naar Luzern. Ongeveer halverwege de rit geloven we niet meer dat deze trein nog op tijd zal zijn. De vele hoogte verschillen, dan weer naar beneden en dan weer omhoog, de vele dorpjes waar we stoppen geven ons het gevoel dat de rit veel langer gaat duren dan de aangegeven 2 uur.
Een half uur voor de geplande aankomst tijd ziet het er naar uit dat we nog 10 stations moeten aandoen. En dan gaan we het natuurlijk bij lange niet redden. Al gauw blijkt dat hij de kleine stationnetjes overslaat. En exact op de verwachte tijd rijden we het station van Luzern binnen. Zwitserse precisie.

Wilhelm Tell Express
We lopen het station uit naar de boot van de Wilhelm Tell express. Hij ligt direct tegenover het station. Daar aangekomen blijkt dat we onze reserveringspas nog moeten laten zien bij de ticket office om onze lunchbon te verkrijgen. Eerst word ik naar de ticketoffice aan de kade verwezen, maar als de vertrektijd van het schip wel heel erg dichtbij komt (1 minuut) blijkt ineens dat ik de lunchbon ook aan boord kan verkrijgen. Exact om 11:12 uur (! Waar hebben we dat eerder meegemaakt) vertrekt de boot richting Fluellen. Een vaart van 2 uur en 3 kwartier over het Vierwaltstattersee. Het schip is schoepenrad aangedreven en te vergelijken met de beroemde Missisipischepen.
We besluiten vroeg te lunchen. Als gauw blijkt dat de tagesteller die we hebben gereserveerd niet meer bestaat en dat we in plaats daarvan een voucher ter waarde van cfr 18,50 hebben gekregen. Natuurlijk match geen enkel gerecht met dat bedrag, dus dat wordt bijbetalen. We kiezen een Obwaldner Ofatori. Een gerecht gemaakt van aardappelpuree met gebakken spekjes, kaas en ei geserveerd met gemengde salade. En het smaakt voortreffelijk. Onderweg genieten we van het veranderende landschap en de vele dorpjes aan de oevers van het meer. Af en toe kunnen we in de verte besneeuwde bergtoppen zien. Maar omdat het meer niet recht is, blijft het een verrassing wat we te zien krijgen als we weer een bocht voorbij zijn. Onderweg wordt er veel verteld over de omgeving en de geschiedenis rondom Wilhelm Tell. We varen zelfs even langs het Wilhelm Tell kapelletje dat langs de oever staat.

Klokslag 13:55 uur leggen we aan in Fluellen, zelfs de boot vaart op tijd. We hebben even de tijd een kopje koffie te kopen bij de kiosk en vervolgens stappen we op de trein naar Bellinzona. Omdat we een Wilhelm Tell arrangement hebben, mogen we plaats nemen in het eerste klas panorama rijtuig. Geweldig!

Een van de vele boogbruggen
Tijdens deze rit zien we het dorpje Wassen 3x .Hoe ze het doen het is ons nog steeds een raadsel, ons is het dorpje maar 2x opgevallen met zín mooie witte kerkje. Maar volgens de diverse reisboeken kom je er toch echt 3x langs. Onderweg kunnen we genieten van prachtige berglandschappen, mooie viaducten, kolkende rivieren en kabbelende beekjes, besneeuwde bergtoppen en bosrijke omgevingen. Nog 1x moeten we overstappen om naar Lugano te kunnen reizen en dit is op de regio trein. En het blijft eentonig ook deze trein rijdt precies op tijd. Ons hotel ligt lager dan het station. We moeten dan ook de berg af lopen om er te komen. Een wandeling van slechts een paar minuten, maar je voelt hem wel in je kuiten.

We zoeken onze (luxe) kamer op, halen de rugzak leeg en gaan op pad. Terug naar het station waar een funicolare (net als in Lissabon) is die je naar het centrum brengt. Het is zondag dus alles is gesloten, maar we willen graag naar het meer en daarna naar de funicolare van de Monte bre.

We lopen langs het meer en gaan op zoek naar het treintje wat ons naar boven gaat brengen. Deze is nogal verstopt. Je ziet hem van afstand, maar er vlak bij komen lukt bijna niet. Uiteindelijk hebben we het gevonden en stappen we in. Er is echter geen machinist te bekennen. We staan op het punt om weer uit te stappen, als er een bel rinkeld en er een lamp begint te zwaaien. De deuren gaan dicht en we zitten opgesloten. Dan begint het treintje ineens te rijden. Nog geen 3 minuten later stop hij weer en krijgen we de opdracht uit te stappen. We moeten een straat oversteken en komen bij de kassa. Daar staat het volgende treintje klaar. Het is echter wel de laatste rit van vandaag, we hebben dus geluk.
We gaan naar boven, een rit van ongeveer 15 minuten en ondertussen krijgen we een steeds mooier uitzicht over Lugano. Het mooie is dat we dit treintje helemaal voor ons alleen hebben. We zijn de enige passagiers. Boven aangekomen krijgen we te horen dat we over 15 minuten weer terug verwacht worden. Door andere gasten, die al boven zijn, worden we naar een uitzichtterras gedirigeerd. En daar kunnen we heel even genieten van het prachtige uitzicht over Lugano en het meer. Jammer dat we niet langer kunnen blijven, maar heel blij dat we toch de zoektocht hebben ondernomen om van dit mooie uitzicht te kunnen genieten. Rond 19:15 uur staan we weer beneden en lopen we terug naar ons hotel. Moe maar voldaan gaan we lekker languit bijkomen van de indrukvolle dag.